سبد خرید من
جمع کل :
-
تخفیف :
-
مالیات :
-
قابل پرداخت :
-
10 نکته درباره نحوه ساخت ساعت های رولکس
فیگورات
2/اردیبهشت/1398

قسمت دوم

 

سیتم امنیتی در کمپانی رولکس

عجیب نیست که رولکس درباره امنیت بسیار حساس باشد. مثلا در ریخته گری شان ، به من یک میله دادند حمل کنم که بهای آن بیش از $ ۱۰۰۰۰۰۰ ارزش طلای EveRose بود. همچنین ساعتهای ارزشمندی در آن جا هست که باید در جای امنی نگه داری شوند. رولکس از یک سری بررسی های امنیتی بسیار دقیق استفاده می کند و یک امنیت سبک جیمز باند دارند که چند طبقه زیر زمین قرار دارد.

من متوجه شدم که رتبه بندی و بایگانی کارکنان مونتاژ ساعت ، سیستم جالبی دارد که لازم است همیشه پس از شناسایی با اسکن اثر انگشت، نشان ID شان را ارائه دهند. همه چیز اسکن شده و کاتالوگ می شود. در حقیقت ، هر موتور ساعت رولکس ، یک شماره سریال منحصربفرد دارد که از آن عکس برداری می شود و با قابی که شماره سریال متفاوتی دارد، تطبیق داده می شود. در آینده ، وقتی که ساعت سرویس می شود ، تعمیرکار می تواند همه چیز را درباره آن بفهمد.

دسترسی به امنیت رولکس ، مثل وارد شدن از یک در صندوق بانک و عبور از یک اسکنر عنبیه چشم است. وقتی قطعات رولکس از مکانی به مکان دیگر حمل می شوند ، با کامیون های معمول بدون هیچ علامت خاصی حمل می شوند. رولکس درباره امنیت بسیار حساس است و دلیل خوبی هم برای این کار دارد، زیرا اغلب گفته می شود که ساعت های رولکس همانند پول نقد هستند.

ساعت های غواصی رولکس به صورت تک تک در مخزن های آب با فشار زیاد ، آزمایش می شوند

تمام ساعت های مدل “اویستر” رولکس با صفحه صدفی از لحاظ مقاومت در برابر آب، آزمایش می شوند. شیوه انجام آن ، با یک مخزن فشار هوا است. ساعت در محفظه کوچکی قرار داده می شود که با هوا پر شده است و اگر فشار تغییر کند ، یعنی هوا وارد قاب می شود. آزمایش هر قاب صدفی رولکس و همچنین ساعت های غواصی آن ، با این شیوه فشار هوا آغاز می شود. هر قاب هم قبل و هم بعد از اینکه موتور و صفحه نمایش در داخل آن قرار گرفت ، آزمایش می شوند.

ساعت های غواصی ، تحت آزمایش مجزایی قرار می گیرند. پس از اینکه آزمایش فشار هوا انجام شد، مقاومت ساعت در برابر آب بررسی می شود. این نوع آزمایش ، کم تر رایج است. ساعت های غواصی در لوله های بزرگی قرار می گیرند که با آب پر شده اند تا اطمینان حاصل شود که در عمق ۳۰۰ متری ، در برابر نفوذ آب مقاوم هستند. این آزمایش بسیار پیچیده است.

پس از اینکه ساعت ها از مخزن خارج شدند ، گرم می شوند و یک قطره آب سرد روی کریستال آن ها می ریزند تا ببینند که آیا چگالش تشکیل می شود یا نه. سپس یک سنسور نوری آن ها را از جهت اثر مقدار آب ، اسکن می کند. کم تر از یک در هزار ساعت های رولکس در این آزمایش شکست می خورند. برای ساعت های Deep-Sea ، ماجرا بسیار جدی تر است. رولکس یک مخزن آب خاص با فشار بالا را با COMEX در عمق ایجاد می کند تا تک تک ساعت های Deep-Sea را مورد آزمایش قرار دهد. مخزن فشار شبیه یک فیلم علمی تخیلی است. چیزی را تصور کنید که شبیه یک اسلحه گاتلینگ چند تنی است. این دستگاه بیش از یک ساعت کار می کند و هر ساعت را در فشاری معادل ۱۲۰۰۰ متر عمق ، اندازه گیری می کند.

ارتشی از جواهرشناسان در رولکس کار می کنند

گفته می شود که رولکس استانداردهای پیچیده ای برای موادی دارد که از تامین کنندگانش می خرد. این استانداردها شامل چیزهایی همچون فلزات و همچنین سنگ های قیمتی همچون الماس ، یاقوت سرخ و زمرد می شود. رولکس یک بخش جواهرشناسی عظیم دارد ، که هدف آن خرید ، آزمایش ، مرتب سازی و قرار دادن الماس ها و سایر سنگ های قیمتی در طیفی از مدلهای رولکس است. یکی از چیزهایی که بررسی می کنند، سنگ های ورودی است تا مطمئن شوند که واقعی هستند. مثلا با استفاده از اشعه ایکس می توانند الماس ها را آزمایش کنند تا مطمئن شوند که تقلبی نیستند.

رولکس گزارش می کند که در سال هایی که الماس ها را آزمایش می کرده اند ، تنها ۲تا از هر ۲۰ میلیون ، تقلبی بوده اند. ممکن است این مقدار خیلی کم و ناچیز به نظر برسد ، اما حتی وجود این مقدار هم ارزش دارد که این آزمایشات را انجام دهند. بااین وجود، برای اطمینان از کیفیت مطلق، Rolex هر دسته از الماس ها را آزمایش می کند. همچنین این کار باید یک تاثیر روشن بر الماسی که استفاده می کنند هم داشته باشد، که در مورد وضوح ، تنها در IF و در مورد رنگ ، در D-G رخ می دهد (چهار درجه نزدیک به سفید).

هر الماس یا سنگ قیمتی ( اندازه آن مهم نیست ) در یک ساعت رولکس ، به طور دستی انتخاب شده و قرار داده می شود. رولکس از جواهرفروشان قدیمی کمک می گیرد تا تنظیمات سفارشی را برای سنگ های به کاررفته در ساعت های بسیار خاص شان ایجاد کنند و این کار را با استفاده از همان فرایندهای به کاررفته در ایجاد بهترین جواهرات جهان انجام می دهد. شگفت آور است که این سطح از صنایع دستی و دقت ظریف را در چیزی می بینیم که بسیاری از مردم معتقدند یک تولیدکننده انبوه است.

تقریبا یک سال طول می کشد تا یک ساعت رولکس ساخته شود

مدت ها قبل ، تبلیغی برای رولکس ادعا می کرد که برای ساخت یک ساعت رولکس ، حدود یک سال زمان لازم است. همان قدر که این موضوع عجیب به نظر می رسد، این موضوع امروزه هم کاملا درست است. رولکس تقریبا یک میلیون ساعت در سال تولید می کند! اما عجیب است که هیچ میانبری در فرایند تولید صورت نمی گیرد. بااین حال ، رولکس به کیفیت و بازده خیلی اهمیت می دهد. اساسا ، به نظر می رسد که کل شرکت روی تولید بهترین ساعت های مچی متمرکز است و همواره شاهد این هستیم که چگونه هر روز بهتر و بهتر می شوند.

اگر به ساعت های رولکس در گذشت زمان نگاه کنید ، متوجه می شوید که بیشتر تکامل یافته اند تا اینکه انقلابی در آنها رخ داده باشد. این ایده پیشرفت همیشگی دربرابر تغییر، دقیقا برای فرایند تولیدشان هم به کار می رود. آن ها همواره یاد می گیرند که چطور از طریق فرایندها و تکنیک های بهتر ، کیفیت شان را ارتقا دهند. از آغاز شکل گیری قطعات قاب تا آزمایش دقت یک ساعت تمام شده ، این فرایند تقریبا یک سال طول می کشد.

مطمئنا رولکس می تواند در صورت لزوم ، برای یک سری مدل های خاص ، به این فرایند سرعت بخشد ، اما هر ساعت به قطعات زیادی نیاز دارد و تقریبا همه چیز از مواد پایه در داخل ساخته می شود. وقتی که تمام قطعات یک ساعت رولکس تکمیل شد ، سپس اغلب اوقات به صورت دستی مونتاژ شده و به طور فردی آزمایش می شوند. فرآیند تضمین کیفیت و آزمایش ، نسبتا سخت است.

یک مثال خوب ، نحوه ساخت هرکدام از صفحات نمایش ساعت است. تمام صفحات نمایش در داخل ساخته می شوند و یکی از قابل توجه ترین حقایق این است که تمام نشانه های به کاررفته ساعت ، به صورت تک تک با دست قرار داده می شوند. اغلب اوقات برندهای دیگر، این کار را با دستگاه انجام می دهند. اما رولکس دریافته است که چشم انسان بهتر از عهده این کار برمی آید. بنابراین ، تک تک نشانه های ساعت به صورت دستی قرار داده می شوند. صفحات نمایش از ۲۰ سانتیمتری در هوا به سطحی شبیه سازی شده به زمین سخت انداخته می شوند تا اطمینان حاصل شود که هیچ کدام از نشانگرها از جایشان تکان نمی خورند. این یک فرایند دقیق و وقت گیر است. در بین بسیاری از عواملی است که موجب می شود ساعت های رولکس توسط انسان های ماهر ساخته شوند. به خاطر همه این ها با هم و به خاطر فداکاری متعصبانه رولکس برای کیفیت در تولید انبوه شان ، تقریبا یک سال طول می کشد تا یک ساعت رولکس ساخته شود.

رولکس تقریبا همه چیز را در داخل می سازد

در حال حاضر، تنها قطعات مهمی که رولکس آنها را برای برخی از ساعت هایش نمی سازد ، کریستال های مصنوعی یاقوت کبود و بسیاری از عقربه های ساعت است (اگرچه احساس می کنم که مورد آخر، در چند سال آینده تغییر کند). رولکس خودش طلا، قاب، بند، صفحه نمایش، دور قاب و موتور را با کیفیت و بازده باورنکردنی تولید می کند.

فقط این نیست که رولکس بتواند مفیدترین دستگاهها را بخرد، بلکه این مساله هم هست که رولکس در فرایندها و تکنیک هایی سرمایه گذاری می کند که رمز و رازهای تجاری هستند که آنها را افشا نمی کنند . ارزش واقعی عناصر داخل کارخانه رولکس، ابزارها و دانش فنی آنهاست که هیچ کس نمی تواند آنها را تقلید کند ، حتی اگر یک نسخه از آن را داشته باشد.

رولکس با ساخت همه چیز در داخل ، مستقل است. کلکسیونرهای ساعت اغلب موافقند که یک صنعت ساعت است و یک رولکس! که این دو اتفاقا محصولات مشابهی را تولید می کنند. سخت است که عاشق ساعت باشید اما رولکس را تحسین نکنید.

اگر بخواهیم یک نکته پایانی درباره رولکس بگوییم، آن نکته این است که حتی اگر شخصا ظاهر ساعت هایشان را دوست ندارید ، اما نمی توانید مفهوم مطلق اعتماد، اعتبار و جایگاه والایی را انکار کنید که با این برند همراه است.

منبع:

www.ablogtowatch.com

 

منبع

دسته بندی : نقد وبررسی